50+51/6 Van Le Châtelet-en-Berry via Neuvy-Saint-Sépulchre maar La Souterraine

Zo fijn als de eerste 2 dagen waren, zo zat het de volgende 2 een beetje tegen. Het begon met mijn ketting die er af liep bij het terugschakelen. Gelukkig pas toen ik bijna bovenaan het klimmetje was. Met de hulplijn op afstand lukte het om 'm er weer op te leggen, met dank aan mijn lief! Het kleurde wel mijn dag. Letterlijk ook, mijn handen waren zwart en ik kreeg ze niet schoon met de reinigingsdoekjes voor mijn gezicht, het enige wat ik voorhanden had 🙄. 

De klimmetjes werden wat talrijker en hoger, het putte me behoorlijk uit waardoor ik eerder dan vooraf bedacht besloot te stoppen. Bij een camping, zodat het mijn eerste nacht in de hangmat zou worden. Dat leek zo fijn: een hangmat en een tarp, lekker licht en makkelijk en ook meer keuzemogelijkheid in slaapplaatsen. Dus hing ik 'm op tussen 2 bomen op de camping municipale in Neuvy-Saint-Sépulchre. Inclusief de tarp, want er werd flink wat regen voorspeld.  Maar van slapen kwam het nauwelijks: het lag om te beginnen totaal niet lekker. Dat was thuis bij het uitproberen ook wel zo, maar ik had gehoopt dat mijn vermoeide lijf daar snel overheen zou stappen. Nee dus. Conclusie 1: slapen in de hangmat is 'm niet voor mij.

Na de slechte nacht stonden er weer wat klimmetjes op het programma. Dat is mijn tweede conclusie: ik vind klimmen niet leuk. Zelfs niet als ik me laat ondersteunen door mijn fiets, wat ik deze laatste etappe meer heb gedaan. En de derde conclusie is dat ik fietsen minder fijn vind dan wandelen. Omdat het sneller gaat en ik veel meer moet opletten. Op de weg, of er bulten of kiezels liggen of dat er een auto aankomt. Op de route en of ik nog wel goed zit. Of ik niet te hard ga bij een afdaling (dóódeng vind ik dat!). Ik voel me op de fiets veel kwetsbaarder dan lopend en dat had ik andersom verwacht. Niet alleen qua fietsen, maar ook omdat er iets aan de fiets stuk kan gaan en ik zelf niet heel technisch aangelegd ben. Kennelijk is wandelen voor mij de beste manier, tja, dat ervaar ik dan ook weer zal ik maar zeggen 😉.

Is het dan helemaal niet fijn? Jazeker wel, er zijn óók fijne dingen. Ik fietste als het ware met dieren: regelmatig zag en hoorde ik buizerds, hazen renden met me mee en een hert stak vlak voor me de weg over. Ik ben weer onderweg en dat had lopend niet gekund, daar was ik niet getraind genoeg voor. Onderweg zie ik overal moestuinen en doe ik ideeën op die ik thuis kan gaan toepassen. Mijn Franse vocabulaire wordt weer beter en ik geniet er van om te kunnen praten met wie ik tegenkom. Eten onder een heerlijk geurende boom en genieten van de stilte die er heerst. 

Vandaag heb ik een rustdag in de pelgrimsherberg van La Souterraine waar ik zowaar een eigen kamer heb en een zalige nacht had. Een dag gevuld met lezen, schrijven, in de hangmat liggen en een dutje doen, zodat mijn lijf en hoofd kunnen ontdpannen. En vanavond ontmoet ik hopelijk vrienden die óók aan het fietsen zijn en die mij inhalen (zij maken beduidend méér kilometers op een dag en dat zonder ondersteuning, groot respect!).

Dan is er morgen weer een nieuwe dag en zie ik wel wat die gaat brengen.