48+49/6 Op pad! (fietsen)
12 juli 2025 - Le Châtelet, Frankrijk
Mijn tweede fietsdag achter de rug en ik moet nog een beetje te wennen. Wennen aan de 4 tassen ipv 1 rugzak ( ik zoek me rot naar waar nu toch ook weer welke spullen zitten). Wennen aan dat het niet zo stil is, op de fiets hoor je altijd de rijwind en daardoor minder dieren, minder natuur. Dus stop ik met regelmaat om de stilte te kunnen horen. Wennen aan af en toe een klein stukje drukke weg...doodeng vind ik dat, dus sta ik mezelf toe dat ik m'n fiets dan op turbo zet. Verder fiets ik op de laagste stand, ook al omdat ik niet goed kan inschatten hoe ver ik met mijn accu kom in combinatie met de klimmetjes af en toe en mijn zwaar bepakte fiets.
Wat heerlijk is, is dat ik met fietsen veel minder last hebt van de warmte. Die rijwind maakt het goed uit te houden! Ook ben ik flexibeler, kan even langs een supermarkt rijden als dat een beetje buiten de route is. En ja, het schiet ook veel meer op natuurlijk. Heb het rustig aan gedaan, maar nu al 105 km gefietst en daar zou ik lopend toch wel een dag of 6 over gedaan hebben, zeker in deze warmte.
Waar ik enorm van geniet, is van de superaardige mensen die ik ontmoet. De aardige buurman op de camping, die me hielp met mijn tassen. De andere aardige buurman die zo'n verrassende levenswandel had, de man die met zijn zieke vrouw hun laatste gezamenlijke vakantie aan het vieren was, de host in de B&B die haar bijzondere levensverhaal vertelde, allemaal mensen die meteen zo fijn open, vriendelijk en aardig waren. Het levert van die - voor mij - dierbare momenten van verbinding op die ik koester en waar de camino voor mij "the place to be" voor is. Of zoals ik soms zeg: als je het vertrouwen in mensen even kwijt bent, ga dan de camino lopen, dan kom je alleen maar lieve, aardige en behulpzame mensen tegen.
Overigens slaap ik vannacht in de meest gastvrije pelgrimsherberg die ik ooit gehad heb. Alles is lekker schoon en fris, mijn wasje zit in de wasmachine, er staat een opgemaakt bed voor me klaar en als klap op de vuurpijl staat er in de koelkast een avondmaaltijd én ontbijt voor me klaar......hoe luxe wil je het hebben! Dus zit ik nu fris gedouched en met een gevulde buik te schrijven en verheug me op een goede nachtrust. Voor morgen heb ik nog geen slaapplaats kunnen vinden, misschien wordt het de eerste nacht op een camping in mijn hangmat.......es kijken of ik daar aan kan wennen!

Het fietsen, je verhaal, de mooie ontmoetingen.
Heb een mooie tocht!
Liefs xx